Vanwaar die belangstelling voor de eerste wereldoorlog.
Vroeger, al van jongs af aan, was ik geïnteresseerd in de tweede wereldoorlog. Vele boeken heb ik gelezen, films bekeken, op vakantie met mijn ouders musea bezocht. Over de tweede wereldoorlog konden ze mij op een gegeven moment niet veel meer vertellen, ik wist het wel.
Zo jong kon ik mij nog niet realiseren wat voor verschrikkingen een oorlog met zich mee bracht. Al die foto's van tanks, schepen en vliegtuigen zagen er zeer indrukwekkend uit maar zeiden niks over de ontelbare slachtoffers die er door dergelijk oorlogstuig gemaakt zijn.
Dat besef kwam geleidelijk door films over de holocaust en een bezoek dat ik met school bracht aan een concentratiekamp in de voormalige DDR. Toen zag ik met eigen ogen waartoe oorlog kan leiden. Ook een bezoek aan Margraten maakte duidelijk dat een oorlog alleen maar verliezers kent.
De interesse in de tweede wereldoorlog werd minder, de diensttijd maakte duidelijk dat het soldatenleven ook niet alles is en sporadisch haalde ik nog wel eens een boek over de tweede wereldoorlog.
Ik trouwde, we kregen twee dochters en op de achtergrond draaide een gemiddelde belangstelling voor alles wat met de tweede wereldoorlog te maken had. Dat er een eerste wereldoorlog was geweest wist ik, af en toe had ik hier ook wel eens over gelezen, het fijne wist ik er echter niet van en mijn interesse had het ook niet.
In de boekenverzameling hadden we ook een boek over de eerste wereldoorlog, een boek van de schrijver John Harris met als titel "Verbond met de dood". Dit boek vertelt het verhaal van de slag om de Somme in 1916 en hoe de soldaten toendertijd na twee jaar van opleiding hun dood in tien minuten tegemoet liepen. Voor iemand die in deze tijd is opgegroeid is niet te bevatten wat er toen gebeurd is.
Het punt waarop ik in de ban kwam van de eerste wereldoorlog was doordat ik in de bibliotheek het boek "Velden van weleer"van Chrisle en Kees Brant zag liggen. Al bladerend wekte het mijn interesse en besloot ik het te lenen.
Niet voor niks stond in de kritieken op het boek dat de lezer op sleeptouw wordt genomen en, hoe gruwelijk ook het onderwerp, zin krijgt om op weg te gaan.
In het boek wordt er een reis gemaakt langs de slagvelden van de eerste wereldoorlog, vanaf de kust van België tot aan de bergen in de Vogezen. In het boek worden de bezienswaardigheden die er nu zijn toegelicht, en het verhaal vertelt van de strijd die zich er heeft afgespeeld.
Zoals al aangegeven in de commentaren op dit boek raakte ik in de ban van dit boek en wilde ik steeds meer weten van de eerste wereldoorlog. Ik ging op jacht naar meer boeken hierover maar daar kwam de eerste teleurstelling al, er is niet zo veel over te krijgen, tenminste, niet in de bibliotheek. De paar boeken die er waren had ik al vrij snel gelezen maar de honger naar meer was nog niet gestild.
Het boek "velden van weleer" had ik intussen al gekocht omdat mijn voornemen toch was om een aantal van de plaatsen in het boek te bezoeken. Wat mij zo verbaasde in het boek, en dus eigenlijk in de eerste wereldoorlog, was het gemak waarmee honderdduizenden soldaten zich lieten afslachten in naam van het vaderland, geleid door een stel generaals waarvoor een mensenleven niks waard was. Miljoenen lieten zich alles welgevallen in de loopgraven voor een gruwelijk spelletje dat bedacht was door slechts enkelen.
Waar alle landen zich in het begin vol vreugde in de strijd storten bleek het zich al gauw te ontwikkelen tot een allesomvattende oorlog die niet meer te stoppen was, niet zonder gezichtverlies voor de machthebbers aan de top.
Al kijkend op het Internet bleken er nog zeer veel sites over de eerste wereldoorlog te gaan, het onderwerp bleek toch meer in de belangstelling te staan dan ik gedacht had. Vooral in Engeland schijnt het onderwerp nog veelvuldig in de belangstelling te staan, niet zo verwonderlijk, gezien het grote aantal slachtoffers aan engelse kant. Ook in Frankrijk en België leeft het nog zeer, ook getuige de vele boeken die in België over dit onderwerp te krijgen zijn.
De interesse was gewekt, nu wachtte ik nog op het moment om daadwerkelijk te gaan kijken op de plekken waar zich alles had afgespeeld. Met het boek "velden van weleer"in de hand wilde ik op pad.
terug naar beginscherm
John Harleman